Vlijmscherpe tranen - S.A. Cosby

Dit zou één van de betere thrillers van het jaar 2023 moeten zijn. Aangezien ik dit genre zelden tot mij neem, is vergelijkingsmateriaal onbestaande, maar voor mij is dit met de hakken over de sloot.

Ik ken S.A. Cosby niet, maar het boek dat hij heeft afgeleverd combineert elementen van B- of C-filmscenario's met een belerend woke-sausje tot een onbevredigend geheel.

Ondanks het vakwerk in de verhaalopbouw en de beschrijvingen van de de brutale (en uiteraard ongeloofwaardige) actiescènes stelt deze "buddy crime"-thriller teleur door een gebrek aan geloofwaardige emotionele boog en een veel te uitgesproken 'diverse' invalshoek.

In het verhaal gaan een zwarte en een witte vader die de moord op hun homoseksuele zoons wreken, maar het verhaal blijft hangen in een repetitieve cyclus van berouw en homo/transfobie, en het geheel lijkt eerder op een soort linksprogressief afvinklijstje, gelardeerd met bruut geweld:

• raciale spanning, onbegrip en uiteindelijk appreciatie: check.

• transpersoon die in een moeilijke omgeving leeft maar uiteindelijk haar plaats vindt: check.

• macho-vaders met een strafblad die het leven van hun vermoorde homoseksuele zoons postmortem niet alleen aanvaarden, maar ook omarmen: check.

• karikaturale slechteriken die hun verdiende lot krijgen: check.

Hoe je dan wel een 'moderne' thriller schrijft die dezelfde thema's aanraakt zonder het er zo dik op te leggen: ik zou het niet weten, maar dit is het niet.